نکات مهم در مورد نصب دوربین مدار بسته در آسانسور

آپارتمان نشینی و همچنین ساخت مجتمع‌های بزرگ مسکونی باعث شده که آسانسور به یکی از ابزار دسترسی به طبقات مختلف ساختمان تبدیل شود؛ بنابراین برای امنیت افراد در این فضای عمومی که بسته است باید از دوربین های مدار بسته استفاده شود. نصب دوربین مداربسته در آسانسور یکی از روش های پیشگیری از حوادث و اتفاقات ناگوار محسوب می شود.

آسانسورها جزو مناطق کور نظارتی محسوب می شوند بنابراین بسیاری از افراد مجرم از همین ضعف در امنیت ساختمان ها استفاده کرده و فعالیت های مجرمانه خود را انجام می دهند. آسانسور به عنوان یک مکان پرتردد و حساس نیاز به نصب دوربین دارد چون به وسیله دوربین مدار بسته ثبت بسیاری از وقایع و حوادث امکان پذیر است.

 

نکات مهم در مورد نصب دوربین مدار بسته در آسانسور

دوربین مدار بسته باید طوری نصب شود که تمام کابین را به نمایش بگذارد بنابراین باید از دوربین با لنز واید ۲.۸ میلیمتر استفاده شود. آسانسور مثل سقف و دیوار نیست که ثابت باشند بلکه این وسیله مدام در حال حرکت و جابجا نمودن ساکنین مجتمع های مسکونی است بنابراین باید نصب دوربین به گونه ای انجام گیرد که دارای نویز یا قطع تصاویر نشود. بهتر است نصب دوربین در آسانسور به صورت مخفی باشد و در دید عموم نباشد چون این احتمال وجود دارد که آن را از محل نصب، جدا نمایند.

 

نکات مهم در مورد نصب دوربین مدار بسته در آسانسور

 

انواع دوربین مدار بسته برای آسانسور

  1. دوربین های مکعبی
  2. دوربین های سه گوش یا مثلثی
  3. دوربین توکار

 

انواع دوربین مدار بسته برای آسانسور

 

دوربین های مکعبی

برای محیط داخل آسانسور می توانید از دوربین های مکعبی، دوربین های دام یا اسپید دام، دوربین های بولت، دوربین های دید در شب، دوربین مخفی و دوربین های ۳۶۰ استفاده نمایید.

به طور مثال استفاده از دوربین مکعبی در آسانسور با احتمال سرقت و شکستن روبه رو است چون این نوع دوربین در قسمت سقف نصب می شود و چون ارتفاع سقف آسانسور تا کف کم است بنابراین افراد به راحتی می توانند به دوربین دسترسی داشته باشند.

 

دوربین های سه گوش یا مثلثی

البته دوربین های سه گوش یا مثلثی گزینه مناسبی برای محیط داخلی آسانسور به شمار می روند. در آسانسور می توانید از سیستم های مدار بسته مختلفی استفاده کنید که هم زمان بر و هم پیچیده هستند.

 

استفاده از دوربین های توکار در آسانسور

اگر قصد دارید از دوربین توکار در آسانسور استفاده کنید باید از یک دوربین کوچک که لنز و بخش پردازشی و کنترلی آن از هم جدا است، استفاده شود. لنز زاویه قائم گزینه مناسبی به شمار می رود. نصب این نوع دوربین به گونه ای است که افراد فقط می توانند لنز را ببینند. لنز دوربین نیز داخل یک محفظه قرار دارد تا از آسیب و شکستن در امان باشد. این نوع دوربین ها را برای مخفی ماندن معمولاً پشت دیوارهای کاذب داخل کابین آسانسور و یا تزئینات داخلی آسانسور نصب می کنند.

 

لازم به ذکر است که نصب دوربین در داخل آسانسور بدون برچسب، جرم محسوب می شود و مطابق قانون، تجاوز به حقوق شهروندی محسوب می شود؛ بنابراین ساکنان مجتمع و آپارتمان باید از وجود دوربین در آسانسور مطلع باشند.

برای آسانسور می توانید از دوربین هایی با قابلیت دید در شب استفاده کنید تا اگر روشنایی داخل کابین بنا به دلایلی کم شد، دوربین بتواند ویدئوهای واضحی را ثبت نماید.

در مجموع دوربین های مدار بسته از نظر تکنولوژی به دو دسته یعنی دوربین های آنالوگ و دوربین های تحت شبکه دسته بندی می شوند. چون داخل کابین آسانسور مجهز به چراغ می باشد بنابراین لازم نیست که دوربین مدار بسته مجهز به مادون قرمز باشد.

برای کابین آسانسور از دوربین هایی استفاده کنید که دارای زاویه دید ۸۵ تا ۹۵ درجه و لنز ۲.۸ و ۳.۶ میلیمتر باشند تا بتوانند همه نقاط آسانسور را پوشش دهند.

صدا به اندازه تصویر مهم است بنابراین بهتر است که دوربین های داخل کابین اسانسور به میکروفن مجهز باشند چون در بسیاری از حوادث، ثبت صدا به همراه تصویر می تواند بسیار مفید باشد.

 

کابل کشی دوربین در کابین آسانسور

برای نصب دوربین مدار بسته در کابین آسانسور انواع کابل موجود است که شما باید متناسب با نوع دوربین از کابل های متفاوت استفاده کنید. اگر از سیستم دوربین مدار بسته تحت شبکه استفاده کنید نیاز به کابل شبکه دارید. رایج ترین کابل شبکه شامل کابل Cat6 و از نوع SFTP می باشد؛ اما اگر بخواهید از سیستم آنالوگ استفاده کنید نیاز به کابل کواکسیال دارید. رایج ترین نوع کابل کواکسیال، RG59 می باشد. توجه داشته باشید که هنگام کابل کشی، طول کابل ها باید به اندازه طول مسیر حرکت آسانسور باشد. نحوه کابل کشی دوربین در آسانسور به سه صورت همچون کابل کشی از پایین آسانسور، کابل کشی از بالای آسانسور و استفاده از تراول کابل آسانسور می باشد.